ရိုးညွာတံ ကိုင္းဖ်ားက
စိမ္းကားလို႔ မၾကင္နာ။
ေႏြအပူ ေမွ်ာ္ခ်င္႔ရင္း
ေလကလူ အေဖာ္ဆင္႔ပါလို႔
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ စံုးစံုးၿမွဳပ္ေအာင္
ၿဖဳတ္ေၿခြရက္တာ....
ေၾကကြဲေတာ႔ ေၾကကြဲစရာ
သို႔ပါေသာ္ ဟန္မပ်က္....
သခင္စိမ္းေပမယ္႔
ရင္ၿငိမ္းစြာ သည္းခံစတမ္းပါပဲ
ေလာကခြင္ အလွလႊမ္းေစဖို႔
အလြမ္းေတြ သူမလုပ္ပါဘူး
ပန္းထုပ္တဲ႔ဖက္။
Sunday, April 5, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)